صلاح الدین عبدی؛ اکرم ذوالفقاری
چکیده
تحلیل رمان یکی از روشهایی است که خواننده را قادر میسازد به درکی همهجانبه از محتوای یک داستان برسد. بهطور کلی در هرشیوۀ تحلیل، اصول و چارچوبی ارائه میشود که با ذهن و حس مخاطب همراه است. شیوۀ تحلیل رمان از نظر جانپک روشی متفاوت را در اختیار مخاطب قرار می-دهد تا با بکارگیری آن برداشتی ساده و روان از داستان داشته و به یک نتیجۀ ...
بیشتر
تحلیل رمان یکی از روشهایی است که خواننده را قادر میسازد به درکی همهجانبه از محتوای یک داستان برسد. بهطور کلی در هرشیوۀ تحلیل، اصول و چارچوبی ارائه میشود که با ذهن و حس مخاطب همراه است. شیوۀ تحلیل رمان از نظر جانپک روشی متفاوت را در اختیار مخاطب قرار می-دهد تا با بکارگیری آن برداشتی ساده و روان از داستان داشته و به یک نتیجۀ کلی برسد. این پژوهش درصدد آن است که رمان «اللص و الکلاب» نجیب محفوظ نویسنده عرب را بر اساس شیوۀ تحلیل رمان جانپک، تبیین و تشریح کند. روش تحقیق بدین گونه است که پنج قطعه در فواصل مختلف از ابتدا تا پایان داستان مشخص شده و هر قطعه در پنج مرحله مطابق با مواردی که در شیوۀ جانپک معرفی شده مورد تحلیل و بررسی قرار میگیرد، سپس در مراحل ششم و هفتم ابعاد مختلف متن، مؤلف، خواننده و جهان و همچنین دیدگاه سایر منتقدان بررسی میگردد. این نتیجه حاصل شد که در شیوۀ جانپک به دلیل درک جنبه-های کلی داستان از طریق جزئیات متن، تحلیل به شیوهای استقرایی صورت گرفته سپس به بررسی کل داستان پرداخته میشود. در این نوع از تحلیل پیش از بررسی کلی داستان به جزئیات و ظرافتهای درون داستان توجه میشود و هرچه بیشتر هنرمندی مولف آشکار گشته و نتیجۀ بهتری حاصل می-گردد. شاخصۀ دیگر این شیوه توجه به تضادهای موجود در قطعات برگزیده است که در کنار آن بررسی ابعاد چهارگانۀ متن و نظرات سایر منتقدان مکمل نهایی نقد و تحلیل است.
مرتضی قائمی؛ اکرم ذوالفقاری
دوره 8، شماره 26 ، اسفند 1395، ، صفحه 128-103
چکیده
گواهنمایی، مقولهای دستوری است که وظیفۀ آگاهی از منبع اطلاعات را برای پشتیبانی از گزاره بر عهده دارد و شامل دو حوزۀ منبع اطلاعات و تأثیر بر مخاطب است. عناصر دستوری در بیان گواهنمایی در هر زبان بر اساس امکانات زبانی موجود، متفاوت است. در مواردی که امکان بیان گواهنمایی در دستور وجود نداشته باشد، عناصر واژگانی در بررسی آن، تحلیل ...
بیشتر
گواهنمایی، مقولهای دستوری است که وظیفۀ آگاهی از منبع اطلاعات را برای پشتیبانی از گزاره بر عهده دارد و شامل دو حوزۀ منبع اطلاعات و تأثیر بر مخاطب است. عناصر دستوری در بیان گواهنمایی در هر زبان بر اساس امکانات زبانی موجود، متفاوت است. در مواردی که امکان بیان گواهنمایی در دستور وجود نداشته باشد، عناصر واژگانی در بررسی آن، تحلیل میشود. در این جستار، مسائل خاص مربوط به این پدیدۀ زبانی در خطبة «قاصعه» به هدف درک چگونگی تأثیرگذاری سخنان امام علی(ع) بر اساس ذکر شواهد و منبع اطلاع بررسیشده و به روش توصیفی- تحلیلی نشان داده میشود که نشانگرهای دستوری و غیردستوری چگونه مستعد انتقال گواهنمایی در سخن امام علی (ع) هستند. درنهایت این نتیجه حاصل میشود که عناصر واژگانی و راهبردهای گواهنمایی با استناد به آیات قرآن و استدلال منطقی بیشترین میزان شهودیت و گواهنمایی را بیان میکنند.
